Trump, de man die omdat hij tegen abortus is, verder alles maar mag flikken?

Vorige week publiceerde het Reformatorisch Dagblad een hoofdredactioneel commentaar waarin met name de ‘ethische agenda’ van Donald Trump alle credits werden toegedicht. Ik las het commentaar met een diep gevoel van vervreemding en stuurde onderstaande reactie naar het RD. Een ingekorte versie ervan (zie onderaan blog) is inmiddels in het RD geplaatst.

‘Aan de vruchten kent men de boom. Of mag je, als je maar tegen abortus bent, alles flikken?’ Deze tweet stuurde ik de wereld in toen ik uw commentaar las naar aanleiding van de verkiezingszege van Donald Trump (‘Trumps ethische agenda biedt meer hoop dan die van Clinton’).

U toont zich content met Trump’s overwinning terwijl – gek genoeg – uw argumenten daarvoor opvallend karig zijn.

Bij het lezen ervan ervoer ik een diep gevoel van vervreemding, hoewel ik allerminst een Clinton-fan ben. U toont zich content met Trump’s overwinning terwijl – gek genoeg – uw argumenten daarvoor opvallend karig zijn.

Op veel punten heeft Trump nog weinig concrete plannen, schrijft u. De ongewisheid en onberekenbaarheid die hem typeren zijn serieuze risicofactoren. Ook moeten we nog afwachten of hij naar (hopelijk) verstandige vertrouwelingen wilt luisteren.

Vergat u niet een paar puntjes?

Laten we eerlijk zijn: welk bedrijf zou een man met zo’n profiel tot leider willen maken? En het lijstje is nog niet eens af! Vergat u, een krant met de zuivere moraal hoog in het vaandel, niet een paar puntjes, vroeg ik me verbaasd af?

Het (letterlijk) enige argument waarop u uw Trump-voorkeur baseert ligt op het terrein van ethiek en moraal. Met de Republikein Donald Trump aan het roer, schrijft u, wordt waarschijnlijk een stokje gestoken voor de doorgaande liberalisering van abortus en homo-emancipatie. Op dit terrein lijkt zijn agenda op de uwe en dus gaan uw handen op elkaar voor deze man?

Trump is namelijk ook de man die aan zijn derde huwelijk bezig is en zich ondertussen laag, grof en vunzig uitlaat over vrouwen en minderheden.

Ik vind dit ernstig, vooral omdat we zo veel meer te weten zijn gekomen over de ‘morele agenda’ van Trump, eentje die in veel opzichten niet de uwe is, toch? Daarom had uw lijstje eerlijkheidshalve langer moeten zijn. Trump is namelijk ook de man die aan zijn derde huwelijk bezig is, zich ondertussen laag, grof en vunzig uitlaat over vrouwen en minderheden, beticht wordt van aanranding, belastingsontduiking, zich hondsdol gedroeg tijdens de campagne en niet schroomde de waarheid te verdraaien. Is dit ook de man voor wie u als krant applaudisseert?

Moge God hem vernieuwen

De belangrijkste reden voor veel orthodox-christelijke Amerikanen om op Trump te stemmen was ‘om het gevaar van de progressieve Clinton te keren’, schrijft u. Weet u, een veel groter gevaar dan progressiviteit is een leven dat niet geleefd wordt vanuit de (Bijbelse) principes van respect, integriteit, eerlijkheid, waardigheid en vriendelijkheid.

Ik vrees dat Amerika het de komende vier jaar moet doen met een president die – moge God hem vernieuwen – daar nog niet veel kaas van heeft gegeten. Totdat hij bewijst te leven en handelen vanuit een nieuwe geest, lijkt mij genegenheid voor deze man niet op haar plek.

Ingekorte versie RD:

img_2710

Mijn droom over de toekomst van de kerk: de hartjes van zuster Gulhand

Dit weekend verscheen een bijzonder boeiend, dik themanummer van het kerkelijk magazine OnderWeg over ‘de toekomst van de kerk’. De kerk in Nederland is afgelopen decennia veranderd en blijft veranderen. Maar waar naartoe?

De redactie vroeg mij mijn eigen droom over de toekomst van de kerk op papier te zetten. Ik vond het een moeilijke vraag. Ik droom best vaak over een andere, nieuwe toekomst van de kerk, ook van de kerk waar ik zelf lid van ben. Toch heb ik flink gestoeid met het verzoek mijn droom op papier te zetten.

Analyse, opinie en drang naar evenwichtigheid liet ik uiteindelijk los om mijn fantasie alle ruimte te geven. ‘De gestelde toestanden zijn vrucht van de verbeelding’, schreef C.S. Lewis ergens. ‘Maar het bevat natuurlijk – dat was althans mijn bedoeling – wel een moraal.’ Dat geldt ook voor mijn droom hieronder.

Een snoeptrommeltje vol onuitputtelijke liefde

‘Het begon allemaal nadat zuster Gulhand een zilverkleurig doosje met snoephartjes had doorgegeven. Zij deelde altijd snoepjes uit, daar stond ze om bekend. Maar dit keer was het een doosje vol glanzend rode hartjes. Ik rook wierook en mirre.

Tot mijn verbazing hief de altijd bedrukt kijkende zuster Heidelberg haar handen omhoog

Waar een rol pepermunt normaal gesproken aan het einde van de kerkbank weer teruggaat naar de gever, ging het doosje nu ook naar de bank vóór ons. Niemand keek daarvan op, ook niet toen de hartjes de volgende en weer de volgende bank door gingen, net zo lang tot letterlijk alle kerkgangers op een snoephartje sabbelden.

Zuster Gulhand had het glanzende doosje weer op schoot. Ik zag dat het nog vol hartjes zat. ‘Onuitputtelijke liefde’, krabbelde ik in m’n aantekeningenboekje. En nog voordat ik mijn pen van het papier haalde, zette het orgel in, terwijl iedereen ging staan.

Tot mijn verbazing hief de altijd bedrukt kijkende zuster Heidelberg haar handen omhoog. Achter haar nam broeder Strengers het immer wiebelende dochtertje van het gezin Rumoer op de arm. Zonder aarzelen stond ook ik op en zag de liedtekst van ‘Samen in de naam van Jezus’ op de muur verschijnen. Op het donkere psalmbord ernaast verscheen een streepje verfrissend ochtendlicht. Massaal (sommigen gemeenteleden hand in hand, een verloste glimlach op het gezicht) galmde het bekende lied door de kleine, orthodox-gereformeerde kerk.

Vier buurtbewoners knielden neer voor het kruis

Toen we stopten met zingen, ging de deur naast de preekstoel open. De koster kwam binnen, droeg een groot ruwhouten kruis de kerk in en zette dat voorin. De stilte die plots inviel, kan ik moeilijk beschrijven. Wel wat er daarna gebeurde.

Zwijgend liepen we met elkaar naar het kruis toe. Gemeenteleden maar ook mensen die ik nooit eerder gezien had. Vier buurtbewoners knielden neer voor het kruis, evenals een groepje vluchtelingen die ooit in de kerk te gast waren geweest.

Als laatste liep zuster Gulhand naar voren, in haar hand het zilveren snoepdoosje. Of het een droom was wat er toen gebeurde of echt, weet ik niet. Misschien kom ik het wel nooit te weten. Maar toen zij knielde voor het houten kruis, haar handen open om te ontvangen, veranderde haar zilveren snoeptrommeltje in een glanzende schaal en beker. Er lag brood op de schaal en er zat wijn in de beker.

‘Onuitputtelijke liefde’, schreef ik opnieuw in mijn boekje

Daar, bij het kruis, in die kleine orthodox-gereformeerde kerk, lagen de universele tekenen van Gods onvoorwaardelijke liefde voor het grijpen voor heel deze knielende, kleurrijke gemeenschap. ‘Onuitputtelijke liefde’, schreef ik opnieuw in mijn boekje. ‘Amen’, klonk het uit ieders mond.’

Gekke (goede) ideeën leveren meer op dan je denkt. Verbaas je over het effect!

Een tekstschrijver die appelmoes maakt en daar de markt mee opgaat: hoe verzín je het! Ik deed het met Tekstbureau Zinenzo en het leverde concrete voordelen op. Doe eens gek en val op, geef ik ondernemers en organisaties naar aanleiding van mijn ‘appelmoesavontuur’ mee. En verbaas je over het effect ervan.

Natuurlijk is het simpelweg gekkigheid om als tekstschrijver een appelmoeslabel te ontwikkelen en appelmoes te gaan maken. Want wat heeft appelmoes met tekstschrijven te maken, niets toch? ‘Pure branchevervaging’, reageerde iemand dan ook (weliswaar gekscherend) op de presentatie van de potjes ‘Maximoes’.

Risico op matte eentonigheid

We leven in een land waar buiten de lijntjes kleuren al op de kleuterschool niet gewaardeerd wordt. Keurig binnen de lijntjes blijven is de norm in onze maatschappij. Betreft het manieren en regels, dan is dat een goede norm, denk ik. Betreft het kleur geven aan je eigenheid en uniciteit, dan is het risico op matte eentonigheid groot, zowel bij personen als bij organisaties.

‘Durf eens gek te doen en val op, kleur buiten de lijntjes’

Met matte eentonigheid komen de meeste ondernemers niet zo ver en laten we eerlijk zijn: word jij daar vrolijk van? Toch is het voor velen lastig om op te vallen. Voor jou zijn er genoeg anderen, voor mij ook: google maar eens op ‘tekstschrijver Utrecht’ en je vindt er tientallen.

Hoe voorkom je als ondernemer niet gezien te worden door overaanbod? Heel simpel: durf eens gek te doen en val op, kleur buiten de lijntjes. Al 10 jaar lang experimenteer ik hiermee, de ontwikkeling van een eigen appelmoeslabel is daar een voorbeeld van.

Dit levert het concreet op

Oké, leuk zo’n mooi potje appelmoes maar wat levert het jouw tekstbureau uiteindelijk op, kun je vragen? Dat kan ik heel concreet maken:

  1. Klantenbinding – Ik maak mijn klanten blij en opgetogen, zo blijkt, door hen een potje Maximoes cadeau te geven.
  2. Plezier in je werk – Opvallende ideeën uitdenken en uitvoeren levert mij veel plezier en energie op.
  3. Websiterecord: Afgelopen weken bezochten meer bezoekers dan ooit de website van Tekstbureau Zinenzo.
  4. Online interactie met je netwerk – Zowel op Twitter, Facebook en Instagram reageren mensen enthousiast op Maximoes.
  5. Nieuwe nieuwsbriefabonnees Dagelijks schrijven nieuwe abonnees zich in voor de e-nieuwsbrief van Tekstbureau Zinenzo en maken zo kans op een potje Maximoes.

Tot slot

Iemand schreef mij: ‘Het prikkelt mijn fantasie dat een tekstbureau appelmoes maakt. Dat betekent dat er heel veel, zo niet alles mogelijk is!’

Zij heeft het begrepen.

Het verhaal achter een potje ‘Maximoes’

Een tekstbureau dat appelmoes maakt? Jazeker! Tekstbureau Zinenzo ontwikkelde deze nazomer ‘Maximoes’: een frisse appelmoes van knapperige, onbespoten Goudreinetten uit het Utrechtse Máximapark.

Ook jij een potje?

Op de website vertelt appelmoesmaakster Esther het verhaal achter dit heerlijke idee. Ook ontdek je hoe jij aan een potje Maximoes kunt komen. En vergeet niet even door het beeldverhaal hieronder te bladeren.

Column: ‘Met koude ogen kijken naar een vrouw in een nikaab’ (of boerkini)

Deze week schreef ik onderstaande column die binnenkort verschijnt in het kerkelijk magazine OnderWeg

Ze hebben alle drie een ‘4-uurtje’ gehaald en ik zie hoe de mannen hun minigebakje in twee happen naar binnen werken. De vrouw geniet er zichtbaar bewuster van. “En dat voor maar één eurootje, geen geld toch”, hoor ik d’r met platte Utrechtse tongval zeggen.

Het is de dag nadat in Nice ruim tachtig mensen wreed omkwamen. Ik zit in een Hema-restaurant in de Utrechtse wijk Overvecht en m’n dochter slurpt aan een appelsap. Nog steeds snellen schrik, verwarring en bezorgdheid door mijn hoofd.

Het voelt mis wat ik nu ga bekennen, onbarmhartig.

Langs de grote ramen van het restaurant loopt een vrouw achter een buggy, gekleed in een zwarte nikaab. Alleen haar ogen zijn zichtbaar. “Kijk dan eens, verschrikkelijk toch”, zegt één van de drie. “Daar kan dus een bom onder zitten hè, blaast ze zo het winkelcentrum op. Zo’n jurk zouden ze moeten verbieden.”

Het voelt mis wat ik nu ga bekennen, onbarmhartig. Maar in dat Hema-restaurant, boven een lege kop cappuccino, merk ik dat ik hun op dat moment geen ongelijk wil geven. Hun toon is kil, liefdeloos en hardvochtig maar ik hoor het aan zonder verzet in mezelf te bespeuren. Na de gruwelijk geschonden vorige avond zit ook ik blijkbaar niet op nikaabs om mij heen te wachten.

Waarom niet, vraag ik me later af? En waarom betrap ik mezelf vaker op dergelijke tegenzin, als ik langs de enorme Ulu Moskee aan het Utrechtse Westplein rijd bijvoorbeeld? Is het de ‘angst voor moslims’ die NRC-columniste Jutta Chorus laatst opvoerde, volgens haar de belangrijkste trigger voor Franse gemeenten om de boerkini en zelfs de hoofddoek aan hun stranden te verbieden?

Kijk ik met koude, achterdochtige ogen naar mijn stadsgenotes in hun zwarte nikaabs, dan draag ook ik bij aan het vergroten van de disharmonie in onze samenleving.

Zelf denk ik dat er een diepere oorzaak is van de toenemende onbarmhartigheid richting moslims, één die juist christenen extra alert mag maken. Jezus’ waarschuwing op de Olijfberg dat ook onder gelovigen eens ‘de liefde zal verkillen’ kwam na die Hema-ervaring sterk in mijn gedachten en bleef hangen.

Kijk ik met koude, achterdochtige ogen naar mijn stadsgenotes in hun zwarte nikaabs, dan draag ook ik bij aan het vergroten van de disharmonie in onze samenleving. Dat wil ik niet, geenszins. Daarom krijgen tegenwoordig juist moslimvrouwen, met of zonder nikaab, van mij een warme, vriendelijke glimlach.

Zo regel je dat: jouw tiener minder achter een schermpje deze zomervakantie

Hoe voorkom je dat je kind deze zomervakantie eindeloos extra achter een schermpje zit? In dit blog vind je een serie praktische tips om je daarbij een handje te helpen. 

Onze 2 tienerzoons (14 en 12) zijn net begonnen aan hun bijna 8 weken durende zomervakantie. Heerlijk voor hen, ze hebben er zin in en wij ook!

 

color

Bankhangen met hun telefoon, gamen of televisie kijken: dat doen onze tieners het liefst.

 

Een kleine 3 weken gaan we met elkaar op vakantie, verder organiseren ze af en toe een logeerpartijtje, gaan zwemmen met vrienden, de stad in of we doen iets samen. Voor bijbaantjes zijn ze nog te jong. Zo blijven er dus nog vele uurtjes over dat ze zichzelf moeten vermaken.

Hoe ze dat het liefste doen? Nou, daar weet bijna iedere ouder van een tiener het antwoord op. Bij ons thuis is dat in ieder geval: op de bank hangen met de mobiel, gamen of televisie kijken.

Ik begrijp de behoefte aan het online-zijn van mijn kinderen helemaal

Nu ben ik zelf ook graag online en hang regelmatig met mijn mobieltje op de bank. Ik begrijp de behoefte aan het online-zijn van mijn kinderen dan ook helemaal en zie het ook niet als iets negatiefs. In een eerder blog over smartphone-gebruik door jongeren gaf ik de tip ‘niet minzaam of negatief’ op het intensieve smartphone-gebruik van tieners te reageren. Citaat: ‘Sterker nog, wees blij met hen als ze enthousiast worden over (bijvoorbeeld) een grappig berichtje van een vriendin.’

Draagvlak, online ervaring en een open gesprek zijn basisingrediënten voor succesvol grenzen stellen.

Positieve acceptatie van hun behoefte om het liefst voortdurend online actief te zijn ‘opent de route naar regels’, schreef ik een paar jaar geleden. En nog steeds ben ik daarvan overtuigd. Draagvlak, eigen online ervaring en een open gesprek over het gebruik van mobieltjes en games zijn onmisbare basisingrediënten om als ouder of opvoeder succesvol grenzen te stellen.

Wat doen tieners deze zomervakantie met al hun extra tijd?

Die grenzen zijn wel nodig, juist ook in de zomervakantie als er geen huiswerk, sporttraining of andere activiteiten zijn en tieners zeeën van tijd hebben. Wat gaan ze daarmee doen?

Geef je kind tijdens de vakanties de ruimte wat langer dan gewoonlijk op zijn mobiel te zitten.

Vroeger werkte ik in de zomervakantie m’n postzegelverzameling bij, las extra boeken en hielp mijn moeder bij het huishouden. Dat kunnen we voor nu ook als ideaalplaatje neerzetten maar ik blijf graag realistisch.

b;ack

9 tips om ouders te helpen hun tieners ook lekker offline te laten zijn

Toch wil ik graag voorkomen dat onze zoons deze vakantie eindeloos extra achter schermpjes zitten. Hoe doe ik dat? Dit rijtje tips helpt jou en mij vast verder:

  1. Allereerst dit: geef je kind tijdens de vakanties de ruimte wat langer dan gewoonlijk op zijn mobiel te zitten, te gamen of tv te kijken. Het is immers vakantie, dan gaan dingen vaak net wat anders.
  2. Bepaal per dag de tijd dat je tiener op een schermpje mag zitten en bespreek dat met hem of haar. Bij regenachtig weer kan dit bijvoorbeeld langer zijn dan wanneer het zonnig is.
  3. Doe wat deze slimme moeder doet: eerst klusjes doen, dan het internet op.

    e06a0ab8-9226-46e2-8806-38219d24cc49-original

    Bron: Sonja de Heer, via LinkedIn.

  4. Stimuleer je kind om ook in de vakantie af te spreken met vrienden en vriendinnen. Denk en help daar als ouder actief in mee.
  5. Ga je met elkaar op vakantie, zet dan in op zo veel mogelijk offline zijn. Op veel vakantieplekken is geen wifi of moet ervoor betaald worden, dus lukt dit wel. De Mc Donalds is in zo’n vakantie dan ook vaak extra populair bij de kinderen 😉
  6. Vraag je tiener dagelijks een paar klusjes te doen, wel of niet voor geld. Een uurtje per dag bezig zijn met wat taken vinden tieners vaak prima en ze zijn dan lekker offline.

    zuigen

    Kijkje in onze keuken: iedere dag wat taken voor de tieners op de keukenkast.

  7. Een klassieker maar ook tijdens de vakanties heel verstandig: gebruik geen mobieltjes tijdens het eten en laat je kind zijn telefoon voor het slapen gaan beneden leggen.
  8. Stimuleer het dat tieners ook tijdens de vakantie dagelijks naar buiten gaan en bewegen. Sterker nog: bonjour ze gewoon af en toe naar buiten 🙂
  9. Tot slot: geef zelf het goede voorbeeld. Dat gaat bij mij niet vanzelf, het is iets wat bewuste aandacht vraagt. Toch weet ik uit ervaring hoe prettig het is om tijdens vakanties veel minder online te zijn. Dus: neem komende weken vooral die ‘twibbatical‘ (oftewel: ga eens flink offline).
Heb jij de 10de tip? Geef hem door!

 

Zo verover je (in onze beeldcultuur) met teksten nog de aandacht: 7 tips

‘Apple-lezers’ noem ik ze tijdens mijn schrijftrainingen. Dit zijn lezers die je het beste bereikt met foto’s, video’s, plaatjes en korte teksten. Bij langere teksten, zonder beeld, haken ze af. Er komen steeds meer ‘Apple-lezers’. Toch wil je natuurlijk ook hun aandacht met de blogs, nieuwsbrieven, rapporten, artikelen en e-mails die je schrijft. Hoe verover je die? 

Bezoek de website van Apple en je begrijpt wat ik  met ‘Apple-lezers’ bedoel. Apple vertelt zijn verhaal vooral met beelden, ondersteund door een minimum aan tekst. En toch begrijpen we direct de clou.

account-homepage-gallery-image1_GEO_EMEA_LANG_NL

Een webpagina op de Apple-site. Apple communiceert vooral met beeld en korte teksten.

Wil je mensen bereiken met tekst – en dat willen we gelukkig nog steeds – realiseer je dan dat veel lezers inmiddels ‘Apple-lezers’ zijn. Online media maar ook de gedrukte focussen steeds meer op deze lezer, bekijk de voorkant van de zaterdagkranten maar eens: beeld domineert, tekst is ondergeschikt.

FullSizeRender

Voorkant van de zaterdageditie van NRC Handelsblad

‘Ik juich de ontlezing niet toe maar moet er als tekstschrijver wel mee dealen’

We lezen minder en kijken meer: het is al jaren gaande. Ik juich deze ontlezing niet toe maar moet er als tekstschrijver wel mee dealen. Een kwaliteitskrant als NRC Handelsblad denkt er blijkbaar net zo over, want wil ook dat artikelen gelezen worden en landen bij de doelgroep.

En niet alleen kranten en tekstschrijvers willen dat. Iedereen die in het dagelijks leven via teksten communiceert (richting collega’s, relaties, klanten en leerlingen bijvoorbeeld) wil graag de volle aandacht. Dus is deze vraag voor velen relevant:

Hoe verover je met jouw teksten toch de aandacht van de hordes ‘Apple-lezers’?

Ik heb 7 adviezen voor je:

  1. Gebruik meer en betere (tussen)koppen in je teksten (ook in e-mails).
  2. Maak het tot gewoonte om beeld bij tekst te gebruiken (kost wat extra tijd maar je verhaal landt beter).
  3. Kijk of je een deel van je verhaal kunt verwerken tot opsomming (en dat kan bijna altijd wel ergens).

    FullSizeRender

    Opsomming in foldertekst MMV (tekst: Tekstbureau Zinenzo)

  4. Gebruik een eigentijdse, directe schrijfstijl of krijg deze onder de knie (weg van de wolligheid).
  5. Creëer witruimte in je teksten: witregels, ruimere regelafstand en bredere kantmarges (laat je daarvoor eens inspireren door de boekjes van Dick Bruna).

    nijntje

    Witregels, ruime regelafstand en brede kantmarges: Dick Bruna wist er wel raad mee.

  6. Kan het kort, schrijf het kort (iedere zin kan gemiddeld 20% korter, check het maar eens).
  7. Verwijs (zeker in langere teksten, bij ‘saaiere’ stukken) af en toe alvast door naar wat er even later volgt (maak de lezer nieuwsgierig naar meer).

‘Neem deze tips serieus en pas ze toe. Dan is een beter bereik van je teksten gegarandeerd’

We kunnen niet meer om de ‘Apple-lezer’ heen, geloof ik. Wil je hen met je teksten bereiken? Neem dan deze 7 tips serieus en pas ze toe. Dan is een beter bereik van je teksten (ook de langere) gegarandeerd.

%d bloggers liken dit: