‘Wat wij net op de vreselijke foto’s zagen, zag de 17-jarige Aman in het echt…’

Vorige week was ik op uitnodiging van SDOK in zuidelijk India. Samen met nog 4 reisgenoten ontmoetten we daar christenen, een minderheidsgroep die in India steeds vaker te maken heeft met mentaal en fysiek geweld, bedreiging, sociale uitsluiting, verwoesting van hun kerken en helaas zelfs moord. In Nederland willen we het verhaal van de zwaar belaagde Indiase christelijke gemeenschap doorvertellen, onder andere in de media. Vanochtend was op Groot Nieuws Radio de 1ste van de 3 radiocolumns te horen die ik in India schreef. Over de 17-jarige Aman, zoon van een vermoorde predikant. Lees de column ook hieronder.

17-jarigen verschillen wereldwijd niet zoveel. Bijna allemaal zitten ze regelmatig op Snapchat en Instagram, net als Aman.

‘Mijn oudste zoon is 17, Aman is dat ook. Ik denk dat ik daarom direct een klik voel als hij en zijn moeder binnenkomen bij de Indiase familie waar we zondagavond te gast zijn. Beetje baardgroei al, twee koppen groter dan ik, hip T-shirt en mobiel in de hand: 17-jarigen verschillen wereldwijd niet zoveel. Bijna allemaal zitten ze regelmatig op Snapchat en Instagram, net als Aman.

We gaan in een kring zitten om naar het verhaal van zijn moeder te luisteren, een kleine vrouw die regelmatig haar witte omslagdoek wat steviger om zich heen wikkelt. Geduldig en stil wacht ze op wat komt, wat de gasten uit Nederland van haar willen: een houding die je in India veel tegenkomt. Ongeduld en assertiviteit lijken in dit land geen royaal aanwezige persoonlijkheidskenmerken, valt me op als vrouw die beide juist wél in huis heeft. Iets om eens op te kauwen, bij terugkomst in Nederland.

Even later luisteren we als gasten die op uitnodiging van SDOK christenen in zuidelijk India bezoeken met een mengeling van huivering en compassie naar het verhaal van Heelda, Aman’s moeder. Vorig jaar werd haar man, een predikant in een kleiner dorp, op een gruwelijke manier vermoord door een groep Hindoe-extremisten. Hoe wreed en barbaars de laatste uren van zijn leven moeten zijn geweest, krijgen we op foto’s te zien: ik voel weerzin en kijk weg naar mijn aantekeningenboekje.

Het minste dat we elkaar in verdriet kunnen bieden zijn immers een luisterend oor en betrokken aanraking?

Aman zit naast me als we de foto’s van zijn vader zien. Zou hij het willen, even een hand op zijn schouder? 17, stoer – het kan zo maar heel ongemakkelijk zijn als een wildvreemde vrouw je dan aanraakt. Ik volg mijn hart en doe het toch: het minste dat we elkaar in verdriet kunnen bieden zijn immers een luisterend oor en betrokken aanraking?

Zijn moeder vervolgt haar verhaal, soms gebarend, meestal rustig en zonder zichtbare emotie. In een aantal Indiase deelstaten is het bij wet verboden te evangeliseren, mensen te vertellen over het bevrijdende werk van Jezus Christus. Dat deed Heelda’s man wel maar hij werd verraden, door nota bene een vriend. Al snel daarna volgde zijn vreselijke dood.

Hij vond niets, vertelt hij, fietste de volgende ochtend terug en vond het toen wél.

Het is Aman die ons vertelt dat zijn vader is verlinkt door een vriend – af en toe vult hij zijn moeder aan. Dat doet hij ook als zij verhaalt over de ontstellende uren die volgden na de moord op zijn vader. Toen Heelda vorig jaar een telefoontje kreeg dat haar man vermoord was, stapte Aman – 16 was hij nog – in het donker op de fiets om het lichaam van zijn vader te zoeken. Hij vond niets, vertelt hij, fietste de volgende ochtend terug en vond het toen wél. Wat wij net op de vreselijke foto’s zagen, zag hij in het echt…

Als zijn moeder vertelt dat ze, ondanks haar vragen, de moordenaars van haar man vergeven heeft, luistert Aman stilletjes. Maar is dat niet ontzettend moeilijk, vragen wij aan haar? Nog voordat Heelda aan haar antwoord begint, hoor ik Aman zachtjes naast me zeggen: ‘That’s normal’.

Kun jij het begrijpen, dat een 17-jarige puber wiens vader beestachtig vermoord is, de daders niet haat maar hen al genadig vergeven heeft? Ik vind het lastig maar vooral wonderlijk bijzonder. Die 17-jarige Aman, het had mijn zoon kunnen zijn, vergeet ik niet meer.’

Dinsdag en woensdag om 7.35 uur zendt Groot Nieuws Radio nog 2 radiocolumns uit. 

 

Reageer vooral op dit blog!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: